Mijn verhaal
In het verleden trok ik steeds mannen aan waar iets mee was: Moeilijke jeugd gehad. Vorige relatie nog niet verwerkt. Bindingsangst. Vreemdgaan. Emotioneel zo gesloten als een oester. Noem maar op. Toch voelde ik dan een connectie. Ik zag hoe hij zou kunnen zijn. En dus bleef ik mijn best doen. Ook al wist ik diep van binnen: dit geeft teveel gedoe, dit is hem niet.
Dit patroon stopte toen ik eerlijk naar mezelf durfde te kijken en mijn eigen aandeel zag:
• Ik paste me steeds aan
• Ik was nam genoegen met kruimels
• Ik slikte mijn gevoelens en behoeften in
• Ik bleef bij iemand die niet echt beschikbaar was
• Ik hoopte tegen beter weten in dat het zou veranderen
Wat zei dit alles over de liefde voor mijzelf?
Wow, dat was een eye-opener. Ik ging mijn eigen liefdespatronen doorbreken. Mijn gevoelens, behoeften en grenzen serieus nemen. En sindsdien? Liefde zonder gedoe.





