Je ziet het patroon en toch gebeurt het weer
Je valt weer op iemand die afstandelijk is. Of iemand die eerst heel beschikbaar lijkt en daarna ineens verandert.
Je raakt jezelf kwijt zodra iemand dichtbij komt. Of je trekt juist weg zodra het serieus wordt.
En telkens denk je: waarom gebeurt dit me steeds opnieuw?
Je hebt er al zoveel over nagedacht. Erover gepraat. Boeken gelezen. Misschien therapie gevolgd.
En toch eindigt liefde steeds weer in twijfel, afstand, onrust, jezelf verliezen, hopen dat het anders wordt.
Alsof je steeds opnieuw in dezelfde dynamiek terechtkomt.







